Sommige huwelijken hebben een thema. Bij Delphine en Cedric voelde het eerder alsof hun hele trouwdag één groot verhaal was waarin alles klopte.
Theater, films en series spelen een grote rol in hun leven. Ze staan allebei in het theater en dus was er eigenlijk maar één plek die écht paste voor hun fotoshoot: de Minardschouwburg in Gent.
Op vrijdag 28 augustus, de dag van hun wettelijk huwelijk, kregen we er even het theater voor ons alleen. Geen publiek, geen voorstelling. Alleen Delphine en Cedric op het podium. Een prachtige zaal, het warme theaterlicht en twee mensen die zich daar duidelijk thuis voelen.
En eerlijk… veel meer decor hadden we niet nodig.
“Het is echt cliché, maar bij jou kom ik thuis.”
In haar geloften nam Delphine Cedric mee terug naar april 2012. Naar een Thor-weekend waar ze zich aanvankelijk vooral ergerde aan die “nieuwe jongen” die naast haar lag te snurken.
Een halve dag later werden ze aan elkaar voorgesteld.
Zijn openingszin?
“Ik ben marginaal.”
Niet meteen Shakespeare, maar blijkbaar wel effectief. 😄
Wat volgde was geen instant sprookje, maar iets wat misschien nog veel mooier is. Twee jonge mensen die elkaar leerden kennen en samen volwassen werden.
Delphine vertelde hoe Cedric twee jaar lang zijn best deed om haar voor zich te winnen, zelfs nadat zij zijn hart brak. Over zijn enorme doorzettingsvermogen en zijn neiging om van een simpel idee meteen iets gigantisch te maken.
En over waarom ze na al die jaren nog altijd zo zeker is van hem:
“Je bent niet alleen de liefde van mijn leven, maar ook mijn beste vriend. Het is echt cliché, maar bij jou kom ik thuis.”
Van Back to the Future tot Stranger Things
Een dag later ging hun verhaal verder op Domein Eikenest in Diksmuide.
En daar kon je onmogelijk naast hun liefde voor films en series kijken.
De tafels kregen geen gewone nummers, maar namen als Game of Thrones, Stranger Things, Dark, Peter Pan, Back to the Future en Harry Potter. Filmrollen, affiches en kleine verwijzingen maakten het geheel af.
Maar één detail stond al lang vast.
Cedric wilde naar zijn ceremonie komen in een DeLorean.
En als je dan toch Back to the Future als onderdeel van je trouwdag hebt, moet je het natuurlijk goed doen. 😉
Een ceremonie die helemaal van hen was
Geen grote, afstandelijke ceremonie, maar een heel intiem moment met hun familie en vrienden.
Maxime, Cedrics beste vriend, nam het woord en vertelde hun verhaal. Muziek uit bekende films en series werd live gespeeld en maakte de sfeer compleet.
Ook Cedrics geloften pasten perfect bij wie ze zijn. Hij vertelde over hun eerste ontmoetingen, hun gedeelde liefde voor theater, boeken en mythologie en hoe die gezamenlijke interesses hen steeds dichter bij elkaar brachten.
Geen standaard liefdesverhaal dus.
Maar wel helemaal het hunne.
En toen kwam de regen…
Het enige personage dat zich niet helemaal aan het script hield, was het Belgische weer.
Regen. Wind. Nog wat regen. En tussendoor vooral goed kijken wanneer we een gaatje konden vinden.
Maar uiteindelijk leverde net dat iets op wat op een strak zonnige dag nooit mogelijk was geweest.
Toen het donker werd, gingen we nog één keer naar buiten. De lichtslingers tussen de bomen, een natte oprijlaan en de plassen die het licht perfect weerspiegelden.
Delphine in de armen van Cedric.
Geen Minardschouwburg meer. Geen DeLorean. Geen filmdecor.
Maar toch een beeld dat bijna aanvoelde als de laatste scène van een film.
Delphine & Cedric — 28 & 29 augustus 2026.
The wedding: a love story.
En eentje waarvoor gelukkig geen Back to the Future nodig is om ze opnieuw te beleven. 😉
