Ik geloof dat de mooiste foto's niet ontstaan door mensen perfect te positioneren. Ze ontstaan wanneer iemand zichzelf kan zijn.
Wanneer er even vergeten wordt dat er een camera aanwezig is.
Wanneer er gelachen wordt zonder na te denken.
Wanneer iemand een blik geeft die niet voor de foto bedoeld was.
Misschien is dat ook waarom ik zo fotografeer.
Doorheen mijn leven heb ik geleerd hoe waardevol herinneringen kunnen worden. Hoe snel momenten voorbijgaan. Hoe mensen veranderen, hun eigen weg gaan of soms plots verdwijnen uit ons leven.
Wat overblijft, zijn de verhalen.
De herinneringen.
De beelden die ons terugbrengen naar een gevoel.
Daarom fotografeer ik geen perfecte trouwdagen.
Ik fotografeer mensen.
Zoals ze zijn.
Met hun karakter, hun emoties, hun familie, hun vrienden en alle kleine momenten die later misschien nog waardevoller worden dan ze vandaag lijken.
Want uiteindelijk gaat trouwfotografie voor mij niet over foto's.
Het gaat over bewaren wat belangrijk is.
5 september 2025
“Dimitri legde ons moment zo mooi vast. Elke foto voelt als een kleine herinnering op zich.”
26 juli 2025
“We voelden ons op geen enkel moment geforceerd. Alles gebeurde vanzelf, en dat zie je in elk beeld.”
31 oktober 2025
“Vanaf de verlovingsshoot voelden we ons volledig op ons gemak. Dimitri werkt rustig, met een lach, en het resultaat straalt dat uit.”